Daniël Gellvoet woont in hartje Amsterdam in een woongroep voor mensen met autisme. Hij voelt vaak dat hij als ‘niet normaal’ wordt gezien, en dat plaatst hem ongewild buiten de maatschappij. Door uitgenodigd te worden als spreker, heeft Daniël de kans om als taboedoorbrekend breekijzer de vraagstukken rondom zijn isolement op te zoeken. Denk aan actuele thema’s rondom neurodivergentie zoals: zelfacceptatie, perceptie en buitensluiting. Waarbij dan de vraag rijst ‘wat is eigenlijk normaal’?

In Daniels eigen woorden: ‘Mede omdat normering bestaat helpt het mij dat ik kán en van mezelf mág dromen. Anders raak ik in mezelf opgesloten. Kent u deze gemoedstoestand ook weleens?’

Daniël is een man die het brein van tenminste vier mensen in zich draagt. Zo groot is ook ongeveer zijn hart. Hij is enorm gefascineerd door alles om zich heen en hij bekijkt alles net van een andere kant. Daniël toont elke keer weer aan dat normaliteiten niet bestaan. Hij laat je op een nieuwe manier naar jezelf en de mensen om je heen kijken. Verlegenheid en scrupules zijn voor hem geen waarden; hij gaat voor ongefilterd contact. Je betrapt jezelf op de vooroordelen en stigma’s die je vaak in toom houden. Je wordt geconfronteerd met gêne over je sociale bekrompenheid. Maar net zo goed zul je uitbundige uitgelatenheid en een onverklaarbaar geluksgevoel ervaren.

Daniël houdt je die spiegel voor. Hij heeft een uniek vermogen om naar jouw innerlijke wereld te kijken, naar de persoon die zich voor een deel in jou verstopt. Hij roept die persoon naar buiten en je ondervindt de positieve kracht en uitwerking op je connectie met mensen. Het zal je bijblijven en tot nadenken aanzetten.

Ook laat hij zien hoe een persoon met autisme de samenleving waarneemt, met name onze sociale omgangsvormen, de rollen die we aannemen en de maskers die we dragen als individu. Deze tegenstrijdigheden zijn voor een persoon met autisme soms heel lastig te begrijpen. En door diagnose en hokjesvorming worden afwijkende mensen vaak niet beschouwd als volwaardig persoon. Het is erg triest wanneer zij hierin ook zelf gaan geloven. Dit is Daniëls worsteling, die hij graag met je deelt.

‘Geloven in mijn beheptheid schrikt mij niet meer af. Want anders bedraad zijn betekent mijzelf zijn, hoe onherkenbaar mijn autisme mij ook maakt, zowel ten opzichte van mezelf als ten opzichte van een mens zonder een diagnose. Mijn diagnose is een bijdrage geworden aan mijn levensreis. Wat is uw dagelijkse diagnose die bijdraagt aan de uwe?’

Daniël is zowel inzetbaar in een kleinere groep, waar hij met de deelnemers op geheel eigen wijze contact maakt als op een podium voor een grotere groep, waar hij meer beschouwend en verhalend kan zijn. Het is een voorwaarde en meerwaarde als een sidekick Daniël vergezelt om de interactie tussen hem en de groep te ‘richten’.
Hierbij is Daniëls bekende onderwijsbegeleider Igor Verettas bijvoorbeeld inzetbaar.

Met Daniël kan elke ‘normale’ situatie uitzonderlijk worden. Dit omschrijft hij zelf als volgt:

‘Misschien wilt u ook weleens meer ú zijn dan u in staat werd of wordt gesteld, of in staat blijkt te zijn, te kunnen zijn, te mogen zijn in de situatie of ten opzichte van het vraagstuk waarmee u te maken krijgt? Deze woorden kunnen uitvergrotend klinken – voor mij zijn ze realiteit.’

Actueel bioscoopnieuws:
Daniël speelt in de tragikomische love story KAIN de rol van de neurodivergente hoofdpersoon. Deze film, geïnspireerd op zijn leven en briljante denkwijze, gaat 01-04-2026 in première.
Een lezing met Daniël’s filmregisseur Gabriel Bauer is mogelijk!