Sinds de komst van de Basisschool (1985) is er een toenemende druk op jonge kinderen en hun begeleiders / leerkrachten om aan de slag te gaan met lezen, schrijven en rekenen. Als leerkracht in het basisonderwijs, heb ik dit de afgelopen 30 jaar zelf ervaren.

De geletterdheid wordt enorm gestimuleerd en tegelijkertijd zien we een maatschappelijk probleem ontstaan: steeds meer kinderen hebben dyslectie, dyscalculie of andere leerstoornissen. Jonge kinderen worden meer en meer ‘lastig gevallen’ door lesjes, waardoor het vrije spel, het natuurlijke leren, verstoord wordt. Maar voor alles is een tijd. Voor lopen, praten, fietsen zonder zijwieltjes…kinderen leren dit wanneer ze er aan toe zijn. Voor lezen, schrijven en rekenen ligt dit anders: tegenwoordig begint het aanbod al in de kleuterklas. Veel kinderen moeten dan iets leveren waar ze mentaal nog niet aan toe zijn. Hierdoor ontstaat vaak faalangst, en/of een stoornis in de ontwikkeling.

In mijn lezing licht ik toe waarom het zo belangrijk is om jonge kinderen zoveel mogelijk te laten spelen én ga ik in op de ontwikkelingsfasen van het jonge kind. En, hoe je kan ontdekken of een kind al ‘rijp’ is voor het lees-, schrijf en rekenonderwijs. Het is mijn doel actuele inzichten te delen en te verspreiden, zodat kinderen zich op een natuurlijke manier kunnen ontwikkelen. Mijn lezing is bedoeld voor ouders, leerkrachten, pedagogisch medewerkers, logopedistes, kindercoaches, kortom voor iedereen die leeft of werkt met kinderen.